Co widzą w Tobie inni, czego Ty jeszcze nie dostrzegasz?
Każdy z nas ma obszar, którego nie jest w stanie zobaczyć samodzielnie. Możemy uważać, że jesteśmy konkretni, podczas gdy inni odbierają nas jako chłodnych. Możemy próbować unikać konfliktu, a jednocześnie pozostawiać innych w niepewności. Możemy pragnąć bliskości, nie zauważając, że wycofujemy się właśnie wtedy, gdy ktoś zaczyna się do nas zbliżać.
To naturalne, że tak to wyglada, ponieważ nie jesteśmy w stanie zobaczyć siebie ze wszystkich stron.
W modelu Okna Johariego obszar ten nazywany jest ślepą plamką. Obejmuje zachowania, reakcje i sposoby komunikowania się, które mogą być widoczne dla innych, choć pozostają poza naszą świadomością.
Trening interpersonalny pozwala bezpiecznie przyjrzeć się temu obszarowi. Dzięki bezpośredniemu kontaktowi z grupą oraz uważnie przekazywanym informacjom zwrotnym można lepiej zrozumieć, jak jesteśmy odbierani, co pomagamy tworzyć w relacjach i jaki wpływ wywieramy na innych ludzi.
Dzięki temu zyskujemy większą świadomość i większy wybór.
Trening interpersonalny jest intensywną formą pracy rozwojowej, podczas której uczestnicy poznają siebie poprzez bezpośrednie doświadczenie relacji z innymi osobami. Najważniejszym materiałem do pracy jest to, co wydarza się w grupie tu i teraz: sposób nawiązywania kontaktu, komunikowania potrzeb, wyrażania emocji, wyznaczania granic oraz reagowania na bliskość, różnice zdań, napięcie i konflikt.
Podczas treningu może pojawić się okazja do sprawdzenia:
- jak inni odbierają mój sposób komunikowania się,
- czy mój wpływ na innych jest zgodny z moimi intencjami,
- jak wyrażam swoje potrzeby, opinie i granice,
- co robię, kiedy chcę zostać zauważony lub usłyszana,
- jak reaguję na różnicę zdań, odmowę, krytykę lub wycofanie,
- co dzieje się ze mną, gdy w relacji pojawia się bliskość,
- czy potrafię pozostawać w kontakcie, kiedy doświadczam trudnych emocji,
- co pomaga innym zbliżyć się do mnie, a co może utrudniać kontakt,
- jaką rolę przyjmuję w grupie i czy jest to rola, którą świadomie wybieram.
Trening ma charakter doświadczeniowy i procesowy. Podstawą pracy są rozmowy, bezpośrednie interakcje, dzielenie się własnym doświadczeniem oraz przekazywanie i otrzymywanie informacji zwrotnych. Trenerka dba o bezpieczne ramy pracy, pomaga uczestnikom nazywać ich doświadczenia oraz wspiera ich w rozumieniu procesów zachodzących w grupie.
Jednym z ważnych elementów treningu jest informacja zwrotna. Nie służy ona ocenianiu, wskazywaniu wad ani tworzeniu diagnozy. Jest osobistą wypowiedzią drugiego człowieka o tym, czego doświadcza w kontakcie z nami. Może stać się lustrem, w którym zobaczymy coś dotychczas niedostępnego z własnej perspektywy.
Nie musimy przyjmować każdej informacji jako prawdy o sobie. Możemy potraktować ją jako zaproszenie do refleksji i samodzielnie zdecydować, co chcemy z nią zrobić.
Każda osoba wybiera, co chce o sobie powiedzieć i w jakim tempie angażować się w proces. Ważnymi zasadami pracy są poufność, dobrowolność, odpowiedzialność za własne granice oraz szacunek wobec granic pozostałych uczestników.
Trening stwarza możliwość rozpoznania własnych automatycznych reakcji oraz sprawdzenia nowych sposobów komunikowania się, wyrażania siebie i pozostawania w relacji.
To, czego w sobie nie widzimy, nadal wpływa na nasze relacje. Kiedy zaczynamy to dostrzegać, zyskujemy możliwość bardziej świadomego wyboru.